Açıklama
Pediment of Modernism, Parthenon'un doğu alınlığının kompozisyonunu modern mimarlığın heykelsi bir anlatısı olarak yeniden tasavvur ediyor. Antik alınlığı dekoratif bir fon olarak değil, yirmi iki heykel konumunun yeni bir tarihsel anlatıyı taşıyabildiği titiz bir mekânsal sistem olarak ele alıyor.
Üçgen çerçevenin altında iki mimari soy hattı birbirine yaklaşıyor: sol kanat Le Corbusier'den gelişiyor, sağ kanat ise Mies van der Rohe'yi izliyor. Tepe noktasında yaşlı bir Frank Gehry, Guggenheim Bilbao Müzesi'ni tutuyor; Gehry burada ne zaferi ne de tanrısallığı temsil ediyor, birbiriyle yarışan bu geleneklerin devralındığı, sorgulandığı ve dönüştürüldüğü o istikrarsız noktayı simgeliyor.
Her mimar tanınabilir olgunluk dönemindeki hâliyle, tarihsel olarak döneme uygun modern kıyafetler içinde ve kendisini tanıtan ölçülü tek bir nesneyle yer alıyor. Le Corbusier, Ronchamp'daki Notre-Dame du Haut'yu tutuyor; Walter Gropius, Bauhaus cephesi ve cephedeki dikey harflerle eşleştiriliyor; Philip Johnson, 550 Madison Avenue'yu taşıyor. Eileen Gray, E-1027 sehpasıyla Le Corbusier'nin yakınında beliriyor ve modernist kanonun alışılmış yazarlık ve hiyerarşi düzenine sessizce meydan okuyan muzip bir jest yapıyor. Dış köşelerde antik kompozisyondaki atlar yirminci yüzyıl araçlarına, yani Le Corbusier'nin Voisin C7'sine ve Mies'in 1954 model Oldsmobile 88 Convertible'ına dönüşüyor: orijinalin dışa doğru hareketini ve alçak siluetini koruyan modern savaş arabaları.
Baştan sona sıcak beyaz mermerle tasvir edilen eser; insanları, binaları, mobilyaları, makineleri ve tartışmalı tarihleri tek bir malzeme dilinde birleştiriyor. Yakından incelenebilecek dijital bir heykel olarak kurgulandı; ileride modüler üretim ve kuruluma uzanan bir yolu da var. Eser ilk olarak AIA New York bünyesindeki Figures of Architecture için düşünülmüştü; orada yapay zekâ ile üretilmiş görseller kabul edilmediği için yazar eseri, tartışmaya şeffaf bir katkı olarak yarışma dışı sundu. Ortografik görünümler ChatGPT'de oluşturuldu; süreçte Blender da kullanıldı.
Bu dünya; AIA New York | Center for Architecture'a, öğrencilere, mimarlara ve kamuoyuna bir hediye olarak sunuluyor: devralınan soy hatlarını görünür kılarken onları eleştiriye, mizaha ve yeni yorumlara açık bırakan, mimarlığın bir aile portresi.
Tripo nasıl kullanıldı
Yazar, eseri Tripo ile ileriye taşımak için Tripothon'a getirdi: Tripo'nun image-to-3D, çoklu görünüm, bölütleme ve retopoloji araçları konsepti düzenlenebilir bir geometriye dönüştürüp fiziksel üretime giden bir yol açabilir. Yazara göre yapay zekâ burada gizlenmiş bir yazarlık değil, yinelemeli bir tasarım aracı.
